شاید بتوان این شعر مرحوم استاد شهریار را بعنوان زبان حال دانشمند شهید دکتر مجید شهریاری بخوانیم :
 غم غریبی و غربت چو بر نمی‌تابم
                                                                       روم به شهر خود و شهریار خود باشم
 و شهدا همگی رفتند به وطن اصلی اشان و " عند ربهم یرزقون " هستند .